“Umutsuzluk değil, deneyim ve öfke biriktiriyoruz”

Bizler işçiyiz. Dünya üzerindeki her şey bizim eserimiz. Serveti de sefaleti de aldığımız tutum belirliyor. İşçiler olarak bugün hâlâ susuyorsak bu örgütsüzlüğümüzün bir dışavurumudur. Aynı zamanda sessizce ve derinden büyüyen öfkemizin fırtına öncesi birikimidir. Bu öfkeyi, bu sessizliği tersine çevirmek bizlerin ellerindedir. Çözüm biziz. Çözüm bundan sonra yapacaklarımızdır.

(28 Nisan’da İstanbul’da düzenlenen Sınıfa Karşı Sınıf Kurultayı’nda,
TAYSAD’dan işçiler adına yapılan konuşma…)

Bizler Gebze TAYSAD Organize Sanayi’de çalışan metal işçileriyiz. Ülkemizde kapitalistlerin yarattığı kriz bizleri de her geçen gün etkilemekte ve fabrikamızda örgütsüz olmamızdan kaynaklı patronun tüm keyfiyetine boyun eğmekteyiz. Her birimiz TAYSAD’da daha önce farklı fabrikalarda çalıştık. Şu an çalıştığımız fabrikadaki şartları aşağı yukarı her yerde yaşıyorduk. Her seferinde daha iyi anladık ki birlik içinde hareket etmeyi öğrenemediğimiz sürece örgütsüz olmanın yumruğunu her yerde yiyoruz.

Aramızda şimdi çalıştığı yerden önce başka fabrikalarda çalışan işçiler var. O yerlerde her birimizin ayrı ayrı yaşadığı deneyimler var. Sendika hakkı için mücadele eden, gasp edilen hakları için aylarca eylem yapanlarımız var. Başka bir fabrikada sendikanın patron yanlısı tutumunu kıracak bir birliği sağlayamayan deneyimli olan arkadaşlarımız, bir diğerinde sermayedarın işini yaparken kesilen eli yüzünden işten haksızca atılan kardeşimiz var. Örgütlenme çalışması yürütürken aramızdaki patron ajanlarını fark edemediği için sonuç alamayanımız olduğu gibi, fiili bir hat izleyip çalıştığı fabrikaya sendika getirenimiz var. Saydığımız bu olayları burada bulunan birçok işçi yaşamıştır.

Bugün bu sorunları, eksikleri, deneyimleri yaşamış olan bizler aynı farikada çalışıyoruz. Yaşadığımız sorunları burada tartışırken şunu fark ettik. Yaşadıklarımız bizde umutsuzluk değil, bu deneyimleri nasıl olumlu bir hatta çeviririz duygusu yarattı.

Bizler işçiyiz. Dünya üzerindeki her şey bizim eserimiz. Serveti de sefaleti de aldığımız tutum belirliyor. İşçiler olarak bugün hâlâ susuyorsak bu örgütsüzlüğümüzün bir dışavurumudur. Aynı zamanda sessizce ve derinden büyüyen öfkemizin fırtına öncesi birikimidir. Bu öfkeyi, bu sessizliği tersine çevirmek bizlerin ellerindedir. Çözüm biziz. Çözüm bundan sonra yapacaklarımızdır.

Bugün fabrikamızda bunu tersine çevirmenin mücadelesini verirken, bir yandan da kurultayda başka deneyimleri de görüp, ders almak istiyoruz. Sözlerimize son verirken, burada ve mücadele içinde olan tüm işçileri selamlıyoruz.